Evert Verbist wint zware 14de Beverbeek Classic

«Spurt van levende lijken»

HAMONT-ACHEL - Evert Verbist won de Beverbeek Classic al eens in 2006. Hij deed het opnieuw. In de laatste kilometer van een zware 14de editie rekende hij met een losgeslagen peloton in de nek af met medevluchter Dries Hollanders. Die was duidelijk de sterkste voorin, maar hij liet zich ringeloren door een linkere vluchtersmaat. Acht seconden later spurtte Sven Jods het snelst van het peloton.

«Welke van mijn twee zeges de mooiste is? Deze was in elk geval de lastigste. Het was echt koud, de regen zat vanaf halfkoers al tussen mijn tenen en de wind blies op bepaalde momenten pal op kop», grinnikte de winnaar voorbij de streep. «Het was zwaar knokken», bekende hij. «De spurt zelf was geen spurt. Ik denk dat Dries en ik als levende lijken richting finish gingen. Van ons twee was ik het minst dood», bibberde een verkleumde Verbist.

Wind

De 14de Beverbeek Classic was een knappe editie. Het schrappen van de kasseistrook aan de Driepaalhoeve en het inlassen van negen kilometer Klein Zwitserland in Bree maakten duidelijk een verschil. Vandaar een spannende koers die tot in de plaatselijke ronden werd beheerst door een ruime kopgroep van achttien. Daaronder o.a. de latere winnaar, maar ook Kevin Hulsmans, Hans Dekkers, Thomas Vernaekt en Sander Helven. «De eerste 50 km waren heel nerveus. Dat veranderde pas toen de wegen smaller werden en het peloton op een lint werd getrokken», legt de winnaar zijn wedstrijd uit. «In volle wind konden we wegrijden. Jammergenoeg was er niemand mee van Topsport Vlaanderen-Mercator. Dat zorgde ervoor dat we nooit definitief weggeraakten. Zij hielden immers de druk op de ketel. Bovendien verliep de samenwerking voorin met horten en stoten. Een reeks renners vielen weg, anderen, zoals de ploegmaats Hollanders en Terweduwe, sloten aan. Even geraakte ik weg samen met Kevin Hulsmans, maar we werden opnieuw gegrepen. Toen dan Hollanders ging, voelde ik het gevaar. Ik ben er nog kunnen naartoe springen», aldus de winnaar.

Ziek

Wie voorbij de streep minder gelukkig reageerde, was Dries Hollanders. De ontgoocheling stond op zijn aangezicht. «Tweede worden is nooit leuk, maar vandaag zeker niet. De beste verliest, vind ik. Evert speelde het niet helemaal fair», zuchtte Dries die zijn zinnen had gezet op deze editie. «Ik wilde absoluut winnen. Ik was nochtans de voorbije dagen ziek, ik had een verstopte neus en keelpijn, maar mijn ploegleider zei dat ik me daar geen zorgen over moest maken. 'Dat is een teken van conditie', zei hij. Dat gaf me hoop. Ik geloofde er bijgevolg in. Alleen had ik aanvankelijk de vlucht van achttien gemist, maar toen die uit elkaar viel, kon ik samen met mijn ploegmaat Terweduwe in één ruk naar het eerste deel rijden. Ik had echter snel begrepen dat het voorin niet vlot draaide zodat ik zo snel mogelijk mijn eigen kans wilde gaan. Ik ben uiteindelijk op kousenvoeten kunnen wegrijden, maar dan kwam Evert aansluiten. Ik heb in onze vlucht alles of niets gespeeld. Het werd niets», zuchtte Dries.

Slimmer

Winnaar Evert Verbist stoorde zich niet aan de ontgoocheling van Hollanders. Hij was in zijn nopjes met zijn tweede overwinning in de Beverbeek Classic. «Neen, ik heb niet honderd procent meegewerkt in die slotvlucht, maar wat wil je? Ik fietste al van km 70 mee in de spits, hij niet. In zo'n omstandigheden moet je het wat slimmer spelen, wat ik heb gedaan», bekende Evert die bibberend van de koude op het podium stapte. «Ik ben enorm blij met deze zege. Ik hoop dat ik er mijn carrière opnieuw mee lanceer. Ik was immers twee seizoenen geen prof meer, nu opnieuw wel. Vorig jaar ging volledig de mist in door constante kwetsuren. Ik ben enorm blij dat ploegleider Lucien Van Impe me toch nog een kans gaf. Bedankt, Lucien», juichte Evert.

Verslag: Noël Truyers, hoofdredacteur Cyclosprint en journalist Het Belang van Limburg.

Uitslag: 1. Evert Verbist (175km in 3u59'); 2. Dries Hollanders; 3. Sven Jods; 4. Kevin Peeters; 5. Aidis Kruopis; 6. Wouter Wippert; 7. Niels Reynvoet; 8. Robin Stenuit; 9. Justin Van Hoecke; 10. Darius Dzervus; 11. Jesper Asselman; 12. Joeri Havik; 13. Morgan Kneisky; 14. Boris Dron; 15. Bram Mertens; 16. Dimitri Fauville; 17. Zico Waeytens; 18. Jurgen van Trijp; 19. Stig Broeckx; 20. Sven Nooytens.

+ + + + + + + + +